Everything


Δίνεις τα πάντα
Για μια αμφίβολη περάτωση, μια αβέβαιη πορεία
Χωρίς στρατιές πίσω σου και χωρίς φτερά στα πλευρά σου
Σε μια ονειροπόλα agenda όπου δίπλα στους σκοπούς τα κουτιά διψούν
Για στιγμές φτιαγμένες από ζωή.
Δίνεις τα πάντα
Για μια τέλεια παραίσθηση, για μια τέλεια σύγχυση
Που με κάποιο τρόπο – με οποιονδήποτε τρόπο, δε σε νοιάζει
Θα λυθεί
Μια μέρα φτιαγμένη από τριαντάφυλλα και γέλια και κρεβάτια.
Δίνεις τα πάντα
Σε μια καθολική πεποίθηση για ένα φωτεινό μέλλον
Που το έχουν ήδη ονειρευτεί όλοι οι άλλοι
Αλλά από το οποίο εσύ σίγουρα διαφέρεις
Μέσα στη δική σου πανομοιότυπη θνησιμότητα.
Για ένα μετατιθέμενο “για πάντα,” σκάβεις βαθιά μέσα από τις φλέβες σου
Ξοδεύοντας χρόνια σε ένα κυνήγι θησαυρού λιγότερο από θρύλο
Και μέσα σε μια αδίδακτη νεύρωση, είσαι αλυσοδεμένος σε μία θέληση
Φτιαγμένη από μεγάλες λέξεις και φωτεινά γράμματα
Σκαλισμένα πάνω σε μάρμαρο για όλους να τα διαβάσουν.
Δίνεις τα πάντα
Για τα σωστά πράγματα να παλέψεις
Για μια άσπιλη εξέλιξη
Για το όμορφο τέλος
Και τον μπόγο από ευτυχισμένα χρόνια.
Δίνεις τα πάντα
Για δρόμους που ανοίγονται λαμπυρίζοντες και το ρεύμα μέσα στις φλέβες σου
Για όλα αυτά που μπορείς να κατακτήσεις, ανεξαρτήτως κόστους.
Δίνεις τα πάντα, ο,τι ήταν δανεισμένο
Και το είχες για ιδιόκτητο
Για όλα τα φλογερά όνειρα που δρομολόγησες να πετύχεις
Σε μια αδίδακτη νεύρωση, είσαι αλυσοδεμένος σε μια θέληση
Φτιαγμένη από λέξεις που γλιστρούν μέσα από τα πεπερασμένα χρόνια
Λέξεις που ούτε καν θα θυμάσαι
Όταν θα επιθυμείς το κάθε δευτερόλεπτο.
Για τα ασημένια πεζοδρόμια και τα επιχρυσωμένα καθίσματα
Για το θαυμασμό του δικού σου θεού και την πίστη σου στο Xanadu της Kubla Khan
Πως κάποια μέρα, κάπου, ο κόσμος θα θυμάται
Οτι εσύ έκανες τη διαφορά
Πως ξεχώρισες ως εκείνος που επιτέλους έμαθε
Και σκαρφάλωσε στην κορυφή της ζωής του.
Για να σε θυμούνται μέχρι να φύγουν
Για να σε αναγνωρίζουν μέχρι να φύγουν
Για το αείζωο “μέχρι” δίνεις τα πάντα
Όλα όσα μπορείς να αρμέξεις από τα εύθραυστα σου χρόνια
Όλα όσα αιμορραγούν από το μαραμένο σώμα σου
Σε έναν αμείλικτο αυτοματισμό ιδρώνεις φωτοστέφανα και φωτιές και φτερά
Και αλλάζεις τα πάντα, μέχρι την έλευση αυτού του αδίστακτου Μέχρι.
Δίνεις τα πάντα
Για την ελπίδα του μέλλοντος
Την τύψη του παρελθόντος
Τα πάντα για μια ζωή που πληρώνεις με ζωή
Για το απλό και το μεγάλο
Για το κορίτσι στην αγκαλιά σου
Και το παιδί στην κοιλιά σου
Για τα θνησιμαία “για πάντα”
Και τα ατέρμονα “ξανά”
Δίνεις
Τα πάντα.

Advertisements

One thought on “Everything

  1. “Δίνεις τα πάντα, ο,τι ήταν δανεισμένο
    Και το είχες για ιδιόκτητο[…]Για τα θνησιμαία “για πάντα” Και τα ατέρμονα “ξανά”
    Δίνεις Τα πάντα.”

    Λιονταράκι μου αυτά τα δανεισμένα που τα χουμε για ιδιόκτητα μακάρι να μπορούσαμε να τα ξέρουμε για να μη τα δίνουμε ερήμην τους. Όσο για τα “για πάντα,” αυτά έγγενως θνησιμαία και τα “ξανά” μονίμως ατέρμονα, κι εμείς οι θνητοί και πεπερασμένοι παίζουμε στη σκακιέρα τους. Δε θα μπορούσα να αποτυπώσω καλύτερα αυτές τις σκέψεις απ’ οτι έκανες εσυ με τα μαγικά σου δάχτυλα, σ’ ευχαριστώ για το υπέροχο ανάγνωσμα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s