Ενοχλησεις


Με ενοχλεί αυτό το πήγαινε-έλα. Η απουσία αφετηρίας και προορισμού. Με ενοχλεί αυτή η έλλειψη μονιμότητας, να μη μπορώ να μείνω σε μια πόλη, σε μια χώρα, πάνω από ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα. Με ενοχλεί το να πρέπει να φτιάχνω βαλίτσα κάθε λίγο και μετά να τη χαλάω. Και ποτέ δε τη χαλάω, πάντα μέσα μένουν τα ρούχα.

Με ενοχλεί το οτι πρέπει να μου λείπουν άνθρωποι μονίμως. Άνθρωποι σκόρπιοι, εδώ, εκεί. Άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, άλλοι καθόλου. Όμως όλοι το ίδιο – λείπουν. Με ενοχλεί να πρέπει μονίμως να κρατάω αποστάσεις, για να είναι το αντίο πιο εύκολο. Και όταν δεν τις κρατάω (υποθετικά μιλάμε, μη γελιόμαστε) τότε δημιουργούνται από μόνες τους ούτως ή άλλως μόλις φύγω. Πραγματικές αποστάσεις αυτές, ρεαλιστικές. Μετριούνται σε χιλιόμετρα και όχι σε σκέψεις. Ίσως και σε σκέψεις, δεν ξέρω.

Με ενοχλεί που έρχεται πάντα αυτή η νύχτα πριν φύγω. Λες και το σώμα μου αρνείται το πρέπει του βραδινού ύπνου και ξημερώνει το πρωί με μάτια ορθάνοιχτα. Κι έτσι με ενοχλεί ακόμα περισσότερο αυτή η διαδρομή στην Αττική Οδό προς το αεροδρόμιο. Και το αεροδρόμιο, και οι πάγκοι του check-in, και ο έλεγχος των καρτών επιβίβασης πριν μπεις στη ζώνη των αφορολόγητων. Μόνο τα αντίο εκεί δεν είναι αφορολόγητα, έχουν έρθει εδώ και χρόνια τα επώδυνα μέτρα στον φόρο προστιθέμενης απουσίας.

Με ενοχλεί που πετάω Τρίτη και δεκατρείς, καίτοι ποτέ δεν πήρα στα σοβαρά τις προλήψεις. Με ενοχλεί που θα χάσω τα γενέθλιά σου, και βραδιές, και πρεμιέρες. Με ενοχλεί που όλα συμβαίνουν μαζεμένα λίγο μετά αφότου σφυρίξει το αεροπλάνο, κι ας είναι εντελώς άγνωστα μεταξύ τους και ασύνδετα. Μάλλον γι αυτό και συμβαίνουν ταυτόχρονα. Με ενοχλεί και το αεροπλάνο που δε σφυρίζει, τουλάχιστον το πλοίο αποχαιρετά. Με ενοχλεί που δεν πάει ποτέ πλοίο εκεί που πάω.

Με ενοχλεί που είναι πάντα τόσα αυτά που θέλω να κάνω και να πω μα ποτέ δε φτάνει ο χρόνος. Με ενοχλεί ο ανθρώπινος πεπερασμένος χρόνος, στην καθημερινότητα και στη ζωή. Δεν μας έχει δοθεί αρκετός χρόνος, αυτή ήταν άλλωστε και η θεϊκή τιμωρία μας.

Advertisements

One thought on “Ενοχλησεις

  1. Afti i aisthisi oti panta sou leipei kati, kapoios, kapoio steki, kapoio faghto, kapoios radiofwnikos stathmos… Nomizw afti i aisthisi einai pou xaraktirizei ti nomadiki zwi mas. Beautifully said, friend.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s