Επιστροφές

Δύο μέρες και κάτι μέχρι το βράδυ της Τετάρτης και την επιστροφή μου (ναι, ξανά) στα πάτρια χώματα. Την σκέφτομαι και κυρίως μου την υπενθυμίζουν πολλοί και πολύ αυτήν την επιστροφή εδώ και λίγες μέρες. Κι όλο μετράμε ανάποδα τις μέρες, το χρόνο, κι όλο αυτός μοιάζει να περνά τόσο αργά, σχεδόν βασανιστικά. Με αντιστρόφως ανάλογη ταχύτητα από αυτή που τρέχει όταν ετοιμάζομαι για την αντίστροφη μετάβαση, ίσως γιατί πάντα πέφτουν πολλά αντίστροφά μαζί.

Δύο μέρες και κάτι που στις αντίστροφες συνθήκες θα έμοιαζαν νερό τώρα φαντάζουν σεβαστό χρονικό διάστημα παρά τα καθημερινά meetings, και dinners, και την επιθυμία φίλων και γνωστών να με δουν αρκετά προτού τους ξαναφύγω. Πώς όμως να συγκεντρωθώ εδώ όταν πίσω με περιμένει μια άνοιξη σχεδόν καλοκαίρι, πάρτι σε ταράτσες, σαμπάνιες, φράουλες και μια Αθήνα γεμάτη ανθρώπους – δικούς μου και μη – αλλά πάντοτε ανθρώπους.

Εδώ και καιρό βιώνω στο πετσί μου την έννοια της απόλυτης συγκυρίας αλλά και της απόλυτης σχετικότητας. Έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως αυτή η σύμπτωση τελικά δεν είναι τυχαία. Λες να θέλει κάτι να μου πει το σύμπαν κι εγώ να μην έχω τ’ αυτιά μου ανοιχτά? Ίδωμεν, υπόσχομαι όμως πως λόγω της εποχής – άνοιξη δη – θα ανοίξουν και τ’ αυτιά και η καρδιά μας, και ίσως αυτή τη φόρα να μη τους βάλουμε κόφτη στα χιλιόμετρα ως συνηθίζουμε. Μόνο σύμπαν, σε παρακαλώ, τα πανταχού ευρωπαϊκά ηφαίστεια ας περιμένουν λίγο ακόμα μέχρι την Τετάρτη, ε?

Υ.Γ. Η λέξη “επιστροφή” κρύβει μέσα της τη λέξη “στροφή”. Ας ετοιμαζόμαστε λοιπόν για κάθε είδους στροβιλισμούς, για άκου!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s