Live II


Χτες πήγαμε στο live του Θέμη. Καταλάβαμε τη θέση εκεί μπροστά στη σκηνή, ο χώρος είχε γεμίσει και η ατμόσφαιρα των ανθρώπων ανέβαζε με γεωμετρική πρόοδο τη θερμοκρασία δωματίου. Όλα του όμορφα, και συγκινητικά, και γλυκά, και τσαχπίνικα ενίοτε.

Το εν λευκώ τελευταίο. Πάντοτε τελευταίο, για να ανάβουν οι καρδιές μαζί μ’ αυτά τα άσπρα φωτάκια. Άλλοτε από αυτά τα χαριτωμένα μαραφέτια που βάζαμε στις τούρτες γενεθλίων παιδιά και άλλοτε από έναν απλό αναπτήρα, ένα κερί ή το φως ενός κινητού – η τεχνολογία βλέπεις.

Και ξάφνου, τα χέρια μας σηκώνονται και χορεύουν μαζί με τη μουσική, κρατώντας ψηλά το λευκό φως του αναπτήρα. Κι ύστερα έρχεται το κάψιμο από τη θέρμη του μετάλλου, και τα λόγια του Γεράσιμου, και οι άνθρωποι γύρω γύρω, και ο Θέμης στο πιάνο, και η ανεβασμένη θερμοκρασία δωματίου, όλα μαζί να μπλεχτούν. Και μπλέκονται όμορφα, τόσο όμορφα. Όσο όμορφα καίγεται το χέρι από το μέταλλο του αναπτήρα μετά την παρατεταμένη λειτουργία του τέτοιες στιγμές. Κι ύστερα το χειροκρότημα πάνω στην κορόνα, εκεί που ανεβαίνει επιβλητικά ο ήχος του πιάνου, απλό ευχαριστώ. Όμορφες νύχτες, σχεδόν μαγικές.

Υ.Γ. Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Ένα βίντεο άραγε πόσες? Δεν περιγράφω άλλο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s