Till it All

Σώπασε τις φωνές
Αυτόν τον ψίθυρο της νύχτας
Σώπασε το θόρυβο
Που γλιστράει ανάμεσα στα μάτια μου
Σκιές που ποθούν τη θέα σου
Δέρμα κάτω από το δέρμα στην εκπνοή·
Κόψε τον φόβο εγκάρσια στα άκρα
Κατέστρεψε τα ρολόγια και όλες τις λέξεις
Στα πεδία θανάτωσης των γλωσσομάδων
Προορισμένων να καταπίνουν όρους υγρασίας
Κράτησέ με στα σκοτεινά παλλόμενα βάθη
Ανάμεσα στα βλέφαρα
Όσο το αίμα κρατάει ρυθμικά το κάλεσμά σου
Στο βάθος, στα βαθιά
Εκεί που η αναπνοή καταρρέει στη δόξα
Εκεί που τα σώματα σέρνονται από το βάρος των φτερών
Και στην έκσταση αφήνουν τους χάρτες να μεγαλώνουν αέναα
Όσο οι κοιλάδες της σάρκας επιτρέπουν στο χρόνο να σκιαγραφεί την αλλαγή
Στις ρωγμές και στις κορυφογραμμές των ημερών που δεν έχουν ακόμα έρθει
Ας κοιτάξουμε τις φωνές που σιωπούν
Ας δούμε τους θορύβους να σπάζουν
Για μια καλοκαιρινή έκλειψη στο χείλος των ματιών σου
Ας πιούμε, ας πιούμε
Ωσότου οι φωτεινοί αστερισμοί στην άκρη των χειλιών σου
Μάθουν τα ονόματά τους κάτω από στρώματα δέρματος
Στο βάθος, στα βαθιά
Άσε τον κόσμο να χορέψει μέχρι το φεγγάρι να πέσει χωριστά
Άσε όλα τα τέλη να παλέψουν ξανά
Χωρίς ύπνο, χωρίς ύπνο
Μόνο με τον ήχο από τα γέλια των παλιών λευκών ονείρων
Καθώς βυθίζονται, μεθυσμένα και πνίγονται
Στον απύθμενο ωκεανό των σεντονιών μας
Όπως τα ξεβγάζει το πρώτο φως της μέρας.

Advertisements